Het eeuwige Woord werd vlees zonder zijn godheid af te leggen. In één Persoon zijn twee naturen — goddelijk en menselijk — onvermengd, onveranderd, ongedeeld en ongescheiden verenigd.
Tegen het Docetisme (dat Jezus' lichamelijkheid ontkende) en het Nestorianisme (dat de twee naturen scheidde tot twee personen) handhaaft de gereformeerde belijdenis de éne Persoon met twee onverenigbare maar ongescheiden naturen.
Conclusie: In Christus zijn twee volledige naturen — goddelijk en menselijk — verenigd in één Persoon, zonder vermenging of scheiding (de Definitie van Chalcedon, 451).
Conclusie: De vleeswording is geen schijngestalte maar een werkelijke aanneming van de menselijke natuur — vereist voor onze verlossing.
De Heidelbergse Catechismus, vraag 35, belijdt dat de eeuwige Zoon Gods 'de ware menselijke natuur uit het vlees en bloed der maagd Maria, door werking des Heiligen Geestes, aangenomen heeft.'