Conclusie Vernedering en verhoging zijn niet twee onafhankelijke fasen maar één Middelaarsweg waarin het kruis de poort is naar de troon.
Toon het volledige argument
-
Christus heeft Zichzelf vernederd, gehoorzaam tot in den dood, ja den dood des kruises
-
Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem den naam gegeven boven allen naam
-
Het was nodig dat de Christus deze dingen zou lijden en alzoo in zijne heerlijkheid zou ingaan
Hebreeën 12:2
Het 'daarom' (διό) van Filippenzen 2:9 is theologisch beslissend: de verhoging volgt op de vernedering als rechtvaardige beloning, niet als compensatie of correctie. De Vader heeft de gehoorzame Zoon publiekelijk gerechtvaardigd door Hem op te wekken en op de troon te zetten. Daarom verbindt de gereformeerde theologie deze twee staten zo eng: de opstanding is het 'amen' van de Vader op het 'het is volbracht' van de Zoon.
Steunteksten Filippenzen 2:6-11
Lukas 24:26Hebreeën 12:2Handelingen 2:32-36Theologische verdieping
Theologische verdieping
Pastoraal-soteriologisch: de gelovige deelt in beide staten. 'Wij lijden met Hem, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden' (Rom. 8:17). Het kruis-troon-patroon van Christus is normatief voor de kerk: vernedering nu, verhoging straks. Dit beschermt tegen zowel triomfalisme (die alleen verhoging ziet) als wanhoop (die alleen vernedering ziet).